فردا... آسمان از آن توست

 

راه رفتن بیاموز، زیرا راه هایی که می روی جزیی از تو می شود و سرزمین هایی که می پیمایی بر مساحت تو اضافه می کند

 

دویدن بیاموز ، چون هر چیز را که بخواهی دور است و هر قدر که

زودباشی، دیر ...


و پرواز را یاد بگیر، برای آن که به اندازه فاصله زمین تا آسمان گسترده شوی

 


من راه رفتن را از یک سنگ آموختم ، دویدن را از یک کرم خاکی و پرواز را از یک درخت !

 


بادها از رفتن به من چیزی نگفتند، زیرا آنقدر در حرکت بودند که رفتن را نمی شناختند

 

پلنگان، دویدن را یادم ندادند زیرا آنقدر دویده بودند که دویدن را از یاد برده بودند

 

پرندگان نیز پرواز را به من نیاموختند، زیرا چنان در پرواز خود غرق بودند که آن را به فراموشی سپرده بودند ...

 

نوشته شده در یکشنبه ٤ بهمن ۱۳۸۸ساعت ٢:٤۳ ‎ب.ظ توسط شهریار نظرات () |


Design By : Night Skin